W dniach od 10 do 13 maja 2026 roku przeżywaliśmy w naszej parafii rekolekcje pod hasłem: „Niepokalane Serce Maryi drogą do Boga”, prowadzone przez księdza Krzysztofa Czaplę, dyrektora Sekretariatu Fatimskiego. Podczas rekolekcji zgłębialiśmy objawienia Matki Bożej w Fatimie, która ukazywała się trójce dzieci w 1917 roku. Oprócz homilii głoszonych podczas Mszy Świętych, o godz. 20.30 odbywały się również wieczory medytacyjne, w ich trakcie ksiądz Krzysztof przybliżał nam postacie dzieci fatimskich oraz przesłanie płynące z objawień. Rekolekcje zakończyły się w środę, we wspomnienie Matki Bożej Fatimskiej, uroczystą Mszą Świętą oraz procesją z figurą Matki Bożej wokół kościoła.
Tekst: Grzegorz Woźniak
W dniach od 10 do 13 maja trwały rekolekcje parafialne pod hasłem „ Niepokalane Serce Maryi drogą do Boga” prowadzone przez ks. Krzysztofa Czaplę z Zakopanego, dyrektora Sekretariatu Fatimskiego. Orędzie fatimskie pojmujemy zazwyczaj jako zbiór tajemnic dotyczących całej ludzkości. Tymczasem ks. Krzysztof przedstawił je raczej jako zadania, które Maryja powierza każdemu z nas do realizacji w życiu codziennym. Są one proste, w końcu objawiła je małym pastuszkom. Zanim jednak przyjdziemy do Maryi mamy pamiętać o miłości do naszych matek, które dały nam życie. „ Kiedy ostatni powiedziałeś swojej mamie, że ją kochasz? – grzmiał ks. Krzysztof. Oj, przejechał mi ksiądz po sumieniu… Z miłością wiąże się ofiara. I tutaj nowe odkrycie, że ofiarować w jakiejś intencji można nie tylko cierpienia, ale także, a może szczególnie, dobre, szczęśliwe chwile.
Następnym zadaniem dla nas jest modlitwa, konkretna i systematyczna „ Odmawiajcie codziennie Różaniec” – prosi Maryja ( która w Fatimie przedstawia się jako Matka Różańcowa, a nie „ Fatimska”). Już czuję, że to nie dla mnie, ale za chwilę dowiaduję się, że „ cały Różaniec” to po prostu jedna jego część ( np. Radosna), zajmuje 20-30 minut. To chyba będzie możliwe.
Maryja zleciła modlitwę małym, cały dzień pracującym dzieciom, nie miały zbyt wiele czasu i umiejętności skupienia tak jak my wszyscy zapracowani, zajęci różnymi aktywnościami, nie mogła zatem być ona szczególnie długa, jak choćby ta;
„ O Boże Mój wierzę w Ciebie, ufam Tobie i miłuję Ciebie. Proszę o przebaczenie dla tych, którzy w Ciebie nie wierzą, Ciebie nie uwielbiają, Tobie nie ufają i Ciebie nie miłują”. I to by było na tyle. To wszystko co „ zabrałam sobie” z tych rekolekcji, a co Ty zachowałeś dla siebie?
Tekst: Anna Hareżlak-Grześ
Zdjęcia: Renata i Julian Dworzeccy i Krystian Węcławski
